Navigeo

Moja mama złapała się za głowę jak usłyszała kierunek wakacji 2008. Ale cóż już powinna przywyknąć do moich pomysłów :)

Indie.... raj, pieklo, ekstremum emocji, wrażeń, feria barw, cała paleta zapachów i smrodów. Marmurowe białe cuda i skrajna bieda.

Żaden umysł, ŻADEN nie jest w stanie sobie tego wyobrazić, dopóki tego nie zobaczy. Uwierzcie...

Do Delhi dotarliśmy po długiej kombinowanej podróży... z Poznania autem do Frankfurtu nad Menem, potem samolotem do Dubaju i już. Raptem po ponad dobie jesteśmy na miejscu.

Pierwsze wrazenie - gorąco i... śmierdzi. Taka mieszanka brudu, potu, moczu i lepkiego powietrza składającego się w większości ze spalin. Głęboki oddech i... no to zaczynam wakacje :)

Pierwsze myśli to totalny mętlik w głowie, obawa by nie nadepnąć na kogoś śpiącego na chodniku, bieda której w życiu nie byłam w stanie sobie wyobrazić. Krowy spacerujące pośród trąbiących rikszy. Zapamiętałam, że: 1. można nie mieć NIC, 2. intensywność smrodu może wywołać odruch wymiotny kilkanaście razy na minutę, 3. załatwianie swoich potrzeb fizjologicznych w miejscach publicznych to norma, 4 szczury i karaluchy na peronach dworca nie są niczym dziwnym, 5 bekanie i plucie wokół siebie są odruchem naturalnym .... cdn.

Odcinek 370 km jechaliśmy 16 godzin. Straciłam głos, ale nie z wrażenia, tylko się przeziębiłam po drodze. A piękne widoki Himalajów widziałam przez moment tylko, bo chmury pokrywały okolicę szczelnie. Jednak nie to było najważniejsze. Bylismy w miejscu, gdzie na wygnaniu rezyduje przywódca Tybetu. Mieliśmy mega szczęście - 2 razy w roku można go tam spotkać... i spotkaliśmy... dawał wykłady - uśmiechnięty, pełen spokoju  i ciepła w oczach Dalaj Lama.

Dla takiego przeżycia warto jechać po bezdrożach, nurtem rzeki, 20km/h, na ... przysłowiowy koniec świata.

Różowe miasto robi niesamowite wrażenie. Można pomyśleć że ktoś wszedł i postawił różową kropkę na globusie... a ona rozlała się akurat na to miasto po wszystkich budynkach. Aż żal że nikt o nie nie dba... niszczeją z dnia na dzień.

Przepiękny Pałac Miejski - wielkie srebrne kadzie (8000l wody z Gangesu do Anglii w jednej przewozili - nie ufali angielskiej wodzie), odwiedziny u Surendara - przedstawiciela najwyższej kasty, nauczyciela jogi, sanskrytu i mantry; Pałac Wiatrów, potem odwiedziny w forcie Nahargarh z letnią rezydencją maharadży; fort Amber i Jaugarth... setki małp i papug.

A jakie wspaniałe jedzenie.... mniami :)

Wierzcie mi... to jest CUD. Taj Mahal jest jednym z najpiękniejszych budynków jakie w życiu widziałam.

Agra... wcale nie jest warta zwiedzania. 2 najważniejsze punkty to Taj i Czerwony Fort - całą resztę można sobie odpuścić. Ale Taj Mahal.... stanęłam przed nim i powiedziałam sobie, że mogę już wracać do domu. Ilość białego marmuru, precyzja i sztukateria wykonania... po prostu cudeńko. Marzyłam o zobaczeniu, dotknięciu tego budynku od wielu lat i... jestem tu... jestem i chłonę to miejsce każdą komórką ciała. Zamykam teraz oczy i .... i widzę go oczami duszy.

POLECAM!!

Trasę Agra - Jalgaon pokonaliśmy pociągiem... jedyne 18h na szczęście w Sleeper Class :)  Takiego targu rozmaitości dawno nie widziałam :) Miałam też możliwość popatrzeć na życie z okna pociagu.... i wiecie.... wszędzie to samo. Brud. bieda, smród, załatwianie potrzeb gdzie popadnie, krowy, krowie placki, karaluchy, szczury..... hmmm największa demokracja na świecie...

Ajanta nie jest najpopularniejszym miejscem dla turystów - ale... powinna być i mam nadzieję, że wkrótce będzie zawsze ważnym punktem na trasie.

Ajanta to dolina rzeki, w której w zboczu zostały wykute przepiękne świątynie. Misterium sztuki i rzeźby. Z zwenątrz wyglądają bardzo niepozornie, ale każda z kilkudziesięciu świątyń to perełka.... I pomyśleć że to II w.p.n.e.

Ellora - to z kolei największa na świecie wykuta w zboczu skały świątynia. Aby móc to sobie w jakikolwiek sposób wyobrazić - to dodam, że jest większa od paryskiej Notre Dame. Wchodząc do niej ciarki przechodzą po plecach - bo jak patrzysz w górę i widzisz kilkadziesiąt metrów litej skały, tony kamienia nad głową.... hmmmm oby ziemia nie zadrżała.

Bombaj, to tylko punkt tranzytowy na mojej trasie... ale mam okazję zobaczyć tamtejsze slumsy. Wierzcie film Slum dog pokazuje prawdziwe Indie. Niech cieszy się każdy, że kino nie ma jeszcze funkcji "obrazowania" zapachu. Tylko ci z katarem mieliby szanse wysiedzieć do końca.

Trudno mi znaleźć słowa które są w stanie opisać...

Raj ... piękne szerokie plaże, palmy, cudnie biały piasek, skałki, piękna pogoda, niewielka ilość turystów i... śmieci, śmieci, śmieci. Tubylcy sami sobie to robią. Dlaczego???

Na szczęście do wielu rzeczy można się przyzwyczaić :) Ja najprędzej sie przyzwyczaiłam do krewetek z grilla, do codziennych masaży ajurwedyjskich i świeżo wyciskanych soków.

Być w Indiach i nie być nad Gangesem w Varanasi - to nie być w Indiach....

Przed oczami mam jeden obrazek na którym widać (wszystko to w jednym ujęciu) - palące się na brzegu ludzkie złoki, ścieki, błoto, krowie placki, rozkosznie kąpiące się w rzece dzieci robiące wielorybka, mężczyznę myjącego się - całego umydlonego, kobietę płuczącą w rzece swą sztuczną szczękę, młodą dziewczynę myjącą w rzece naczynia, wiernych puszczających na "wodę" modlitewne świeczki.

"Woda" w Gangesie chyba nie ma już składu chemicznego H2O - te miliardy bakterii i rozkładających się resztek płynące nurtem ciężko nazwać wodą. I pomysleć że to najświętsze miejsce dla wszystkich Hindusów....

Turyści kojarzą to miejsce w większości z erotycznymi rzeźbami na ścianach światyń. Ja dodam do tego hektar hisorii oraz bardzo mądrą rozmowę z małym chłopakiek, który codziennie chodzi do szkoły 11 km w jedną stronę, uczy się angielskiego rozmawiając z turystami, marzy by uzbierać pieniądze na rower, by mniej czasu zajmowała mu droga do szkoły, który marzy o tym by zostać przewodnikiem a potem nauczycielem w swojej rodzinnej wiosce.... by spełnić swoją karmę....

Do tego wycieczka na rowerze bez hamulców i "procesja weselna" w środku nocy.

Tu był początek i tu finish podróży.... Jeszcze ostatni rzut oka na miasto, jeszcze przejazd jednym z najpiękniejszych/najczystrzych metro jakim jechałam - pyszne jedzenie i ostatnie pamiątki zakupione w Tybetańskiej dzielnicy i.... droga powrotna - do zachodniej cywilizacji.

Czy wrócę? NiE. Czy żałuję? ANI CHWILI!!